Against the matter of Heart (Casa Verde Series#2)

Kabanata 38

Nothing

"It's your fault!"

I tried to reconcile with the sound. I can't even think.

"You did this!"

Parang echo na paulit-ulit na binabanggit ang mga salitang iyon. Nakakarindi.

"It's your fault!"

Ngayon, mas lalong nadedepina ang boses. Mas malakas. Mas nakakatakot. Mas buo at mas konkreto ang pagbanggit.

Para akong nasa kadiliman. Hinahabol ng mga salitang nakakarinding pakinggan.

"Shannon!"

I hear someone call my name. Hindi ako lumingon. Hindi ko tinignan kung sino iyon. Natatakot ako na baka lamunin ako ng dilim.

"Shannon Alicia!"

Iba't-ibang imahe ng mukha ang nakikita ko. Si kuya, si ate Shaneah, kahit si Kyline at Anj. Huli kong nakita ang mukha ni Vaughn.

Vaughn..

"Shannon... I am so sorry.."

Those was his words. Habang paunti-unti syang kinakain ng kadiliman, paulit-ulit din ang salitang binabanggit nya.

'Sorry' 'Patawad'... puro na lang ganyan. Nakakasawa na. Nakakapagod na.

Papatawarin mo pero uulitin ulit. Palagi kana lang niloloko. Palagi kana lang sinasaktan. Parang wala ng bago. Parang palagi na lang.

Hindi ko naisip na magiging ganito ang buhay ko. Hindi ko iniisip na tatakbo ako sa lilim ng dilim habang hinahabol ng itim na ilaw.

Sa sobrang pagod ko sa pagtakbo, hinayaan ko yung sarili kong magpahinga.

Ngayon, hindi na ako papayag na basta-bastang mapapagod. Na basta-bastang manghihina. Kailangan kong alagaan ang sarili ko, kailangan kong mahalin ang sarili ko.

Nagpahinga ako..

Isa.. dalawa... tatlo..

Bawat paghinga ko, ay sya ding paglapit ng dilim.

I woke up from a bad dream. Halos namawis ang katawan ko. I hear some chitchats. Hindi masyadong malakas pero hindi rin masyadong mahina.

Nanlabo ang paningin ko, siguro dahil sa kakagising ko lang.

Sinubukan kong galawin yung kamay ko para maramdaman ko kung totoong gising ba ako pero nakaramdam ako ng matigas na bagay na nakaharang sa kaliwang kamay ko.

"Shan..."

He looked at me.

"She's awake!"

I hear some hysterical chant in the room. Nang luminaw na ang paningin ko ay nakita ko si Kyline na may kinakausap sa labas habang ang kalahating katawan nya ay nasa loob ng kwarto.

Si ate Shaneah na agadang lumapit sa akin. I saw some unfamiliar faces outside because of the glass window na nakatingin din sa akin, pero ang iba ay busy sa pakikipagusap.

"Are you hungry? Do you want to eat?" Ate asked.

I nodded.

I am not really hungry pero nanunuyot ang labi ko. I need to eat something tho.

"Are you okay na ba? May nararamdaman ka pa ba? Magsabi ka sakin.."

Umiling ako.

Ate Shan glance at the person beside me pero hindi ko sya pinagtuonan ng pansin.