Things Left Unsaid

Chapter 12

Chloe pov

"hayy nako nakakaloka ka talaga chloe hah! pinag alala mo kami kala namin napano ka na talaga!"

sermon sakin nila katie

mag ka video call kase kaming mag ka-kaibigan ngayon matapos ng nangyari kanina sabi kase nila na mag chat ako pa nakauwi na ako pero hindi na ako nakapag chat dahil pag uwi ko galing sa gala namin ni kyle ay nag linis muna ako ng bahay

pero doon ko lang din nalaman na tumakas pala si carl sa kanila kaya akala nila ay naabutan ako ni carl 

nag kibit balikat na lang din ako dahil hindi ko rin maintindihan tong si carl kung bakit bigla na lang itong sumulpot these days at parang kulit ng kulit sakin

"sorry na talaga promise babawi ako sa inyo saka sobrang thankful ako sainyo dahil sa pag tulong inyo sakin! sobrang thank you talaga guys ang babait niyo kahit hindi halata"

sambit ko with matching pang aasar pa hindi naman kase kami sanay sa pa sweet sweet lang dapat may bardagulan din

"grabe ka chloe hah!"sambit ni adonis at umarteng na hurt dahil sa sinabi ko ngunit natawa lang ako

"ohh siya okay na yan ang mahalaga okay na si chloe"sambit ni ate beatrice na sinang ayunan ng lahat

"sige na guys bye na muna mag sagot muna tayo"sambit ni christian

"sige sige na naki update lang kami sa bruhang to"sambit ni katie na ikinatawa ko na lang

matapos naming mag paalam sa isa't isa ay nag end na rin ang call

bumangon ako saka lumapit sa computer para doon muna mag sagot

well good mood ako ngayon dahil inspired ako dahil kay kyle

napangiti ako ng wala sa sarili ng maisip nanaman si kyle

*sighed 

Kyle

sana ma fall ka rin sakin

napatingin ako sa labas ng bintana at nagulat ako ng may makita akong dumaang shooting star kaya hindi ko na ito pinalagpas at agad ipinikit ang mata ko para humiling

'i wish that this time, i can finally be loved by someone that i loved'

humikab ako at kumportableng humiga ulit pagtapos ko kumain

wala namang pasok ngayon kaya okay lang na mag relax saka deserve ko naman to ang dami ko kayang sinagutan kagabi psshhh

habang prente akong nakahiga ay may narinig akong nag doorbell sa labas

tinatamad pa naman akong bumangon at ayoko sanang lumabas pero ako lang ang tao ngayon dito sa bahay at baka parcel ko na yon kaya wala na akong nagawa kundi ang tumayo at lumabas dala yung wallet ko

nang makalabas ako ay binuksan ko yung gate namin pero agad din akong nabato sa kinatatayuan ko ng marealize kung sino ang kaharap ko ngayon

'what. the. hell!'

"hi"

nakangiting sambit nito

halos lahat siguro ng salitang bad words ay nasabi ko na sa utak ko ng makita si carl sa harapan ko

putek naman oo!

bakit ba yung taong iniiwasan mo ay siya pang makikita mo?what the?

"ikaw pala carl"

sambit ko at hindi magawang makangiti dahil sa sobrang irita ko pero nagawa ko namang itago yung pag ka irita ko sa kanya

lihim akong bumuntong hininga habang hinihintay ang pag balik ni carl para dun sa order namin