Started:6/24/25 Ended: 7/1/25 > Wala akong gabay. Wala akong tinig na nagsabi kung tama ba 'yung ginagawa ko. Wala akong kamay na humila sa'kin palayo sa gulo. Iniwan ako ng nanay ko para sa ibang lalaki. At ang tatay ko? Lagi siyang wala. Abala sa trabaho, sa kumpanya, sa kung saan. Hindi niya alam na unti-unti na akong nawawala. Akala ko okay lang maging bastos, sumagot, maglayas, manakit. Akala ko normal lang maging ako-yung walang pakialam. Pero dumating siya. Tahimik. Palaging seryoso. Ayoko sa kanya nung una-masungit, preskong presidente ng school. Pero habang tumatagal, siya 'yung tanging tao na... pinagsabihan ako. Hinintay akong magbago. Tinuruan akong rumespeto. Hindi dahil kailangan-kundi dahil gusto niya akong matutong mahalin ang sarili ko. No one raised me... but you did. And now, I don't know how to live without you.

On a rainy night, two strangers found themselves under the same roof-one running from her fear, the other from a past she could not let go of. What began as an act of reluctant care slowly turned into something fragile. Trust formed in silence. Distance blurred with every glance, every touch. But some people do not belong to safe worlds. Some carry violence in their hands and loyalty written in blood. She was never in the blueprint, yet she changed everything. The closer she got, the closer she came to the truth- That loving someone like her was never meant to be safe.

Sa isang mundo kung saan ang pera at impluwensya ang nagtatakda ng lahat, si Celestine Valera, isang ordinaryong estudyante, ay napilitang pasukin ang buhay ng mayaman at kilalang si Damian Monteverde. Labag sa kanyang puso, ipinapasa siya sa isang kasal na sa papel lang-pero paano kung sa bawat araw na lumilipas, unti-unti niyang nakikilala ang lalaking dati'y malamig at walang pakialam? Mula sa pang-aapi sa unibersidad, cyberbullying, at patuloy na pang-aalipusta, hanggang sa unang yakap, kilig, at mga lihim na pag-uusap sa dilim-makikita ni Celestine na ang puso ni Damian ay mas kumplikado kaysa sa iniisip niya. Sa mundo ng yaman, kasikatan, at kapangyarihan... saan nga ba papasok ang tunay na pag-ibig?

How do you overcome the uncertainties of loving someone so deeply? Is your first love your future end game? or your future heartbreak? Join Rainier and Alexine with their high-school adventures and see if what they're feeling is just more than a puppy love. Plus, love triangles and how their cool friends will support them. Story setting is in past, present and future **** so if you see asterisks, it means change of the timeline or flashbacks COMPLETED: 23 parts total Language: Mixed English - Tagalog Disclaimer: Characters and events in this story are all fictional. Photos used are not mine. Credits to the owner. COMMENT DOWN YOUR REACTIONS IN THIS STORY.

Akala niya'y simpleng trabaho lang. Maglilinis lang ng bahay, magluluto, maglalaba- kapalit ng konting kita para sa mga kapatid sa probinsya. Pero hindi ito basta bahay. At lalong hindi basta amo. Si Amara, isang matapang at magandang dalagang probinsiyana, ay napadpad sa mansyon ng lalaking hindi niya inaasahang mapapalapit sa kanya-isang tahimik, misteryoso, at mapanganib na mafia boss. Sa bawat sulok ng bahay, may lihim. Sa bawat tingin ng amo, may banta... o tukso. Hanggang isang gabi, nagtagpo ang kanilang mga mundo-sa maling oras, sa maling lugar... at sa bisig ng lalaking hindi niya dapat minahal. Sa mundong puno ng utos, kasinungalingan, at panganib- Puso pa rin ba ang pipiliin mo? Dahil sa bahay ng mafia, isang maling hakbang lang... at puso mo na ang nakataya.

Paano nga ba mag-move on? Hanggang kailan mo mararamdaman 'yung sakit na paulit-ulit mong tinatago sa bawat ngiti? Hanggang kailan mo tataglayin 'yung bigat na ayaw bitawan ng puso mo-kahit gusto mo na ring makalaya? Ang hirap, 'di ba? Hindi naman kasi madaling mag-move on, lalo na kung 'yung isa... masaya na, habang ikaw, naiwan pa rin sa gitna ng mga alaala. Para kang naglalakad sa ulap na puro "sana," "bakit," at "paano kung." Ako nga pala si Vince. At ito... ito ang kwento ng isang taong natutong maghilom, dahan-dahan. Isang taong muntik nang sumuko sa sakit ng pag-ibig, pero piniling bumangon pa rin. Tatlong taon na mula nang maghiwalay kami. Oo, tatlong taon-pero bakit parang kahapon lang? Samahan mo 'ko. Hindi para lang balikan ang nakaraan, kundi para maintindihan kung paano nga ba talaga magmahal, masaktan, at sa huli... matutong bumitaw.

Sa bawat tawa, iyak, at alaala, sabay nilang hinarap ang bawat pagsubok bilang matalik na magkaibigan. Pero paano kung sa likod ng bawat biro ay may lihim na damdaming pilit nilang itinatago? Habang lumilipas ang panahon, unti-unting nagbabago ang kanilang mundo - mula sa simpleng tawanan, nagiging kumplikado ang lahat. Sa pag kakaibigan nilang lahat ay matutuklasan nila na ang pag-ibig ay hindi laging masaya. May kasamang takot, sakripisyo, at pag-aalinlangan. Ang tanong: Mas pipiliin ba nilang manatili sa ligtas na pagkakaibigan, o susugal para sa pagmamahal na posibleng makasira ng lahat?

"Diba sabi ko sayo wag na wag mong uutusan si Kazzlyn. You have no rights." Sigaw ni Zyon. "At bakit hindi? Katulong siya dito, dapat lang na utusan yan. Ano gusto mo? Gawing reyna yan dito? Diba yan ang gusto mo? Gusto mo ikaw lang ang mag uutos. Écheis emmoní mazí tis, gi' aftó symperiféresai étsi." (You are obsessed with her, that's why you act like that.) Sigaw nito. "Den eínai dikí sou douleiá." (It's none of your business) Madiing sabi ni Zyon. Tapos bigla ito umalis, sa kusina pala pupunta. Pag balik nito may dala itong gunting. "Anong gagawin mo?" Kabadong sabi ni Calandra. "Watch me!" Nakangisi nitong sabi. "Mom!!" Tili ni senyorita Calandra. "Z-zyon, tama na yan." Mahina kong sabi, ngunit hindi ito nakinig. Inangat niya ang dress ni senyorita Calandra at ginupit niya ito ng dahan dahan. "Mom!!" Sigaw ni senyorita. "Mom, si kuya!" Pasigaw nitong sumbong. Yung pag gupit na ginawa niya ay hindi naman sabog sabog duktong dukto pa rin ito ngunit gupit gupit na. "This is yours, right?" Sabi ni Zyon tapos lumapit kay senyorita. Nakakuyom naman ang kamao ni senyorita habang nakatingin ng masama sa kuya niya at sakin. "Lamunin mo!" Galit na sabi ni Zyon at inihampas sa muka ni Calandra ang dress. "Next time, try to disobey me again, hindi lang yan ang aabutin mo. Plus, don't interfere in my business, ever again." Galit nitong sabi. "Óchi i Kazzlyn mou." (Not my Kazzlyn.) Napangiti si senyorita kahit galit ito sabay iling. "You're crazy."

Sabi nila lahat may karapatang maging masaya. We all deserve to be happy. Pero bakit ako parang hindi? Hindi ba ako kasama sa mga taong deserving? Masama ba ako sa past life ko? Kada araw dala-dala ko ang sakit ng nakaraan. Nakaraang wala pa lang katotohanan, siguro meron naman, pero 'yong pinaniniwalaan ko ay malayo sa totoong nangyari. Pero araw-araw akong umaasa. Umaasa ako.. Umasa ako.. Tapos dumating siya. Unexpected lahat sa totoo lang pero sa dulo? Hindi ko rin inaasahan ang sakit. Marami akong natutunan sa kanya.. Natutunan na dapat kong alalahanin kasi kung hindi, baka mauwi na naman sa sakit. Baka umasa na naman ako. At 'yon ang pinakamasakit. I've learned a lot from him to the point that he became a lesson. Dumating lang siya para matuto ako. Umalis siya kasi hindi ako 'yong babaeng gusto n'yang ilaban, hindi ako 'yon. Kasi ako 'yong babae na gusto na n'yang isuko. Ang unfair ng mundo, 'no? Kung kailan gusto na kita saka naman bubuhos ang maraming dahilan upang ilayo kayo sa isa't isa. Upang hindi niyo tuluyang sirain ang bawat isa. Pero sirang-sira ako nang umalis siya.. But who would have thought that someone out there will choose to build me again? To catch me. To catch me in my unexpectedly falling. Unexpectedly Falling, a story of falling for someone in a complicated way. Having a feelings for someone that is uncertain. Would you be selfish for love?