-scripta-manent

Τα μάγουλα της φλόγισαν στην σκέψη πως είχε την ανεξήγητη επιθυμία να τον φιλήσει.
          	
          	Τα βρεγμένα μαλλιά που κάλυπταν το πρόσωπο του και η γεροδεμένη πλάτη του που ήταν γδαρμένη σε συνδυασμό με τα τραύματα που είχε στην γνάθο του τον έκαναν να μοιάζει ανέλπιστα σαγηνευτικός.
          	
          	Είχε την παράξενη αίσθηση χαμηλά στο στομάχι της ότι αν ήταν και οι δύο μεθυσμένοι, αν υπήρχε ένα πρόσχημα κάτω από το οποίο θα μπορούσαν να κρυφτούν αργότερα, ένας από τους δύο θα προσπαθούσε να κάνει μια κίνηση.
          	
          	Και η ζυγαριά της επιθυμίας την δεδομένη στιγμή έγερνε προς εκείνη.
          	
          	Μου Ανήκεις| κεφ.9 Η επιθυμία να είσαι αναγκαίος
          	

-scripta-manent

Τα μάγουλα της φλόγισαν στην σκέψη πως είχε την ανεξήγητη επιθυμία να τον φιλήσει.
          
          Τα βρεγμένα μαλλιά που κάλυπταν το πρόσωπο του και η γεροδεμένη πλάτη του που ήταν γδαρμένη σε συνδυασμό με τα τραύματα που είχε στην γνάθο του τον έκαναν να μοιάζει ανέλπιστα σαγηνευτικός.
          
          Είχε την παράξενη αίσθηση χαμηλά στο στομάχι της ότι αν ήταν και οι δύο μεθυσμένοι, αν υπήρχε ένα πρόσχημα κάτω από το οποίο θα μπορούσαν να κρυφτούν αργότερα, ένας από τους δύο θα προσπαθούσε να κάνει μια κίνηση.
          
          Και η ζυγαριά της επιθυμίας την δεδομένη στιγμή έγερνε προς εκείνη.
          
          Μου Ανήκεις| κεφ.9 Η επιθυμία να είσαι αναγκαίος
          

-scripta-manent

Η Σαλώμη άγγιξε το μάγουλο του επανακτώντας την προσοχή του:"Θα είσαι ο πρώτος μου.Όταν φύγω από εδώ και χωρίσουν οι δρόμοι μας θα την θυμάμαι την σημερινή νύχτα.Στο ορκίζομαι ότι δεν θα την ξεχάσω ποτέ" χαϊδεψε το πρόσωπο του και τα λόγια της μαλάκωσαν τον θυμό και την απογοήτευση του.Το διέκρινε στο πρόσωπο του, η έκφραση του γλύκανε.
          
          Τα μάτια του την κοίταξαν με στοργή, τον λυπήθηκε.
          
          Δεν μπορούσε να του προσφέρει αυτό που ήθελε, συνεπώς, τα συναισθήματα του ήταν καταδικασμένα.
          
          Μου Ανήκεις κεφ.8| Αιμόφυρτος στο πάτωμα

-scripta-manent

@theyluvol Ναι, τώρα ανεβαίνει!
Reply

theyluvol

@-scripta-manent χαιρομαι πολυ γι αυτο !! ΜΙΣΟ ΘΑ ΑΝΕΒΑΣΕΙΣ ΣΥΝΤΟΜΑ;;♥️
Reply

-scripta-manent

@theyluvol Θα την καταλάβαινα πάντως ακόμη και την επίθεση απο πλευρά σας..θα την μετέφραζα ως μια ακραία μορφή προσμονής και επιθυμίας χαχαχ! 
            Δεν με βλέπεις αλλά χαμογελάω ντροπαλά μπροστά από την οθόνη του κινητού μου γιατί ακριβώς αυτό επιχειρώ να κάνω και χαίρομαι που αναγνωρίζεται ως κάτι ωραίο από εσάς, που σας εξιτάρει ρε αδερφέ!Κάθε συναίσθημα, κάθε σκέψη, κάθε περιγραφή αξίζει να αναλυθεί μέχρι δεκάρας για εμένα.Τα λέμε στα σχόλια ♥️
Reply

MarielenaVythoulka

Θα ανεβάσεις νέο κεφάλαιο στο ολέθριο λάθος ή σταμάτησε η ιστορία;;;;

-scripta-manent

@kitilolly Δεν είχα ιδέα ότι υπάρχουν και άλλοι που περίμεναν και το ανακαλύπτω ΤΩΡΑ!!! Ρε κορίτσι στείλε ένα μήνυμα έστω και με καπνό να πάρω μυρωδιά χαχαχ!
            Ζητώ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ συγγνώμη θα σας ανταμείψω στο επόμενο διάστημα ♥️ 
Reply

-scripta-manent

@GusChristina83 Χριστίνα μου και εσύ εδω;Θα τρελαθω!Τι κάνεις βρε ψυχή;;;
            Με συγκινείς με αυτά που γράφεις..πιο πολύ με συγκινεί που περιμένεις και εσύ μετά από τόσο καιρό♥️
            Θα την ολοκληρώσω..μετά από τόσα χρόνια ο Καθηγητής και η Κασσάνδρα αξίζουν ένα τέλος..καλό ή κακό θα φανεί!
Reply

GusChristina83

Δεν είναι η μόνη που περιμένει τη συνέχεια από το ολέθριο λάθος κορίτσι!! Κι εμένα μου άρεσε πολύ αυτή η ιστορία! Όσον αφορά τη γραφή σου είναι εξαιρετική!
Reply

-scripta-manent

Με άφησες εδώ, με ένα πιάνο στον ορίζοντα.
          Να θυμάμαι κάθε φορά που παίζω την ύπαρξη σου και να μελαγχολώ.
          
          Ο Χατζιδάκις ακούγεται πιο θλιβερός στο πιάνο και οι παρτιτούρες μοιάζουν περιττές αφού έμαθα το πεντάγραμμο της στέρησης απέξω - είναι αστείο γιατί σου έλεγα ότι δεν έχω μουσικό αυτί και πως δεν μπορώ να αφομοιώσω τίποτα καθώς έχω μνήμη χρυσοψαρου...μακάρι να ίσχυε το ίδιο και για τις άλλες μνήμες μου.
          
          Αν δεν πονέσεις για κάτι δεν μπορείς να το καταλάβεις...ίσως για αυτό μου πήρε τόσα χρόνια να καταλάβω εκείνο τον στοίχο του Σεφέρη που έλεγε η μνήμη όπου και να την αγγίξεις πονεί.
          
          Και εγώ που νόμιζα πως ήμουν ανεπίδεκτη μαθήσεως.
          
          Τελικά είναι αδίστακτο πράγμα η ποίηση και ακόμη πιο αδίστακτοι εκείνοι που την γράφουν.Πρέπει να γαμηθείς για να καταλάβεις το νόημα δύο στοίχων.
          
          Το πιάνο (διαβάστε το όσο είναι ανεβασμένο, αύριο θα ξυπνήσω και θα το έχω μετανιώσει λογικά οπότε μάλλον θα διαγραφεί)

MarielenaVythoulka

@-scripta-manent το ολέθριο λάθος τελείωσε;;; Δεν θα ξανά ανεβάσεις νέο κεφάλαιο;;;
Reply

-scripta-manent

@PetrinaManolache1 Σε ευχαριστώ πολύ❤️
Reply

Avelora1

Υπέροχο 
Reply

Belle-ishere

Αγάπη να ξέρεις πως αυτή είναι μια ακόμη προσπάθεια νέου λογαριασμού και επιτέλους σταθερή! Δεν θα αλλάξουμε ξανάαααα! Βρήκα την λύση! 
          Κατάφερα να ξεκλειδώσω τις δυσκολίες που δεν μου επέτρεπαν κάποια πράγματα στην εφαρμογή με αυτόν τον νέο λογαριασμό!  Οπότε εκείνο το προφίλ που μιλούσαμε έκλεισε… ✨