https://yamur.dijitalkalp.com/story/407099386-the-intern-he-hates
Ρίξτε μια ματιά στην ιστορία μου! Σήκωσα δύο κεφάλαια αυτή την εβδομάδα. Ετοιμάζω το επόμενο!!
Κι ένα αγαπημένο μου απόσπασμα!
Η Noelle έσερνε μια εξάδα νερά μέσα στον καύσωνα. Όχι όποιο κι όποιο νερό βέβαια. Μια συγκεκριμένη, πανάκριβη μάρκα μεταλλικού ανθρακούχου νερού.
Τώρα, κάτω από τον καυτό ήλιο, η Noelle κατηγορούσε την κλιματική αλλαγή, τους παγκόσμιους ηγέτες που δεν έκαναν τίποτα για τις εκπομπές άνθρακα, τον εαυτό της που κατανάλωνε πολύ ρεύμα, ακόμα και τους γονείς της που δεν ανακύκλωναν σωστά. Έπρεπε να θυμίζει στον εαυτό της ότι υπήρχαν πολύ σοβαρότερα προβλήματα στον κόσμο από την κατάστασή της.
Μόλις όμως αντίκρυσε το αυτάρεσκο μειδίαμά του, ξέχασε τα πρόβληματα της ανθρωπότητας και ευχήθηκε να μπορούσε να εξαφανίσει αυτό το χαμόγελο.
«Γύρισες γρήγορα! Ήξερα ότι ήσουν η καλύτερη επιλογή για βοηθός!» είπε ο Lucafer. Το παρατσούκλι του πήγαινε γάντι, και στο μυαλό της μόνο έτσι τον αποκαλούσε πια.
Ο Lucafer καθόταν τώρα έξω από το τροχόσπιτό του, κάνοντας διάλειμμα. «Βάλε μου ένα ποτήρι, σε παρακαλώ», απαίτησε. Αυτό το «παρακαλώ» ακούστηκε περίεργο από το στόμα του.
Η Noelle άνοιξε ένα μπουκάλι και γέμισε ένα ποτήρι με το ανθρακούχο νερό. Το άφησε στο τραπέζι δίπλα του.
«Χωρίς δίσκο; Νόμιζα ότι εσείς στη Γαλλία εφηύρατε το savoir vivre», είπε ο Lucafer, στραβώνοντας αποδοκιμαστικά τα χείλη του.
«Λυπάμαι. Γεννήθηκα με μια έμφυτη περιφρόνηση για τις συμβάσεις».
«Φαίνεσαι πάντως καθώς πρέπει», σχολίασε εκείνος, σηκώνοντας ένα φρύδι.
Κάθαρμα...
Ήπιε μια γουλιά από αυτό που του σέρβιρε η Noelle. «Είναι ζεστό!»
Κατάρα στη στιγμή που σε γνώρισα!
«Οι εξάδες συνήθως δεν μπαίνουν στο ψυγείο», σχολίασε, με σφιγμένα τα δόντια.
«Τότε θα έπρεπε να αγοράσεις κι ένα μπουκάλι επιπλέον, κρύο, έτοιμο για να το πιώ».
«Ακολούθησα τις οδηγίες σας κατά γράμμα. Ζητήσατε μια εξάδα, και αυτό έφερα».
«Είσαι έξυπνη, σωστά;»
Ανοιγόκλεισε τα μάτια της. «Δεν ξέρω πια», είπε.
